gralgrathor.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Kijk, een boot!
Staakt uw geraaskal, menswezen, en denk na over hetgeen u verbaal heeft uitgescheiden. Wilt u die open deur werkelijk intrappen? Schept u er plezier in te vragen naar de bekende weg? Laat uw blik mijn vinger volgen, en ziet daar in de verte, jawel, een boot.

€ 10
Klik hier op.
Klik vaak.
Laatste artikelen
Wanneer vindt iemand nu eens sokken uit een spuitbus uit, hm? Je kiest gewoon de kleur van de dag, pssssht, en hop: good to go. Of misschien dat we mensen genetisch kunnen manipuleren, kattengenen kunnen geven: die hebben tenslotte altijd hun sokken aan. 
Lees meer...   (1 reactie)
What the bleep do we know!?
 
It's supposed to be a documentary. Somebody told me to watch it after I engaged her in a discussion about quantum physics. I did. Watch it, I mean. Well, I tried, at least.
 
Just a week ago, I was having a drink on a terras in Utrecht, and a girl sat down next to me, and we started talking. What do you do? What are your designs on life? What do you believe?
 
Shouldn't have asked that last one. Her answer was: I am being influenced by Earth Radiation.
Influenced by what? I asked.
Earth Radiation, she answered.
What is that? I asked.
Well, she said, it's this radiation, from the Earth.
Like cosmic rays? I asked.
No, it's a kind of energy. It's from the Earth.
Ah, reradiated heat, I responded, grasping for fleeing bits of common sense.
Well, to cut a long story short, she didn't actually know what the hell she was talking about. She was just repeating bits of popular mysticism, convinced that she was actually being guided by friendly spirits dancing on Earth-Rays.
 
This documentary 'What the bleep do we know!?' is a bit like that.
 
It starts with a catchy tune, some second rate video editing, people laying down tacky, meaningless and sometimes simply erroneous oneliners, bits of popularized pseudo-science ripped mercilessly from context.
After a while you start asking yourself, so ok, when are you going to get down to the brass tacks and give me info, you know, the stuff that you normally base an opinion on. Then you realize: the film is going to stay that way until the end. Nothing but non-information, non-sequiturs, non-sense. I think that the film was actually made to confuse people: trick them into thinking that they'll receive information, and then bombarding them with tacky lines and non-related cheapass imagery.
 
So. I've watched it. Take my advice: don't follow my example. I was this close to gnawing my right arm off when I couldn't find the remote. You don't want that. Spare yourself, give common sense a break, don't watch this piece of shit.
Lees meer...   (7 reacties)
Zomaar even een zonnige ochtend in de trein op weg naar werk - moeilijk om op dit soort dagen slechte zin te krijgen. Zelfs het gebruikelijke taalmisbruik in de bekende gratis ochtendblaadjes amuseert me vandaag slechts.
 
Toch even een kleine greep teneinde een leuke trend in het voetlicht te brengen:
 
    Sp!ts, Di 2007-05-01

    ARNHEM — De verwarde
    man, die agenten zaterdag uit
    een vijver in Arnhem moesten
    halen, heeft vrijdag

    Sp!ts, Di 2007-05-01

    Familie van zijn
    aanstaande vrouw en bewoners
    van het dorp waar het paar zou trouwen,
    hadden zo genoeg van zijn
    misdragingen dat

 Spot je ze al? Juist, ik doel hier op deze symptomen van de `kommaziekte`. Deze haal ik even uit de Spits omdat ik dat blaadje toevallig vanochtend in de trein zag liggen, maar het lijkt me sterk als ik niet een paar schitterende voorbeelden kan vinden als ik de edities van de NRC of Volkskrant van de afgelopen week opensla. Doet me een beetje denken aan de boeken van Terry Pratchett (de schrijfselen van Cmd. Carrot aan zijn ouders, voor hen die bekend zijn met deze werkjes). De regel van de ziekte schijnt te zijn: gij zult overal waar in het lezen van de zin een pauze of inflexie voor zou vallen een komma plaatsen. En dat levert soms best geinige resultaten op.
 
Gooi ze hier maar onder als je er toevallig nog een vindt. Voor ander amusant taalmisbruik sta ik natuurlijk ook open, zolang het maar niet het mijne is: ik kan niet tegen kritiek en reageer daar vaak extreem gewelddadig op.
Lees meer...   (1 reactie)
    "Ik wilde u even informeren over onze nieuwe overlijdensverzekering die wij samen met..."
- "Ik doe nog even niet aan overlijden."
- "Nee, dat kan ik me voorstellen, maar dat hebt u niet voor het zeggen natuurlijk."
- "Onee? En waarom niet? Kan ik dat zelf uitmaken?"
- "Maar een ongeluk zit in een klein hoekje."
- "Ik leef erg gezond, en pas goed op het gevaar."
- "Maar wist u dat 90 procent van alle ongelukken in en om het huis gebeurt?"
- "Daarom ben ik ook nooit thuis."
Klik tuut tuut tuut
 
Ik blijf hopen dat ze het na mijn eerste respons al doorhebben. Hoeveel mensen zouden er zijn die na een initiele reactie alsnog omzwaaien en telefonisch een verzekering/lening/wasmachine/supersone vibrator kopen? Genoeg om het de moeite waard te maken met mensen als ik te moeten spreken?
Lees meer...
Ik wilde een nieuwe website maken.
 
Een datingsite.
 
www.cometodaddy.nl
 
Waarin ik als enige man sta ingeschreven.
 
Heeft een of andere klootzak de naam al geregistreerd. 
Lees meer...   (7 reacties)
Ernst liep langs de etalages van de binnenstad, en vertelde het verhaal van zijn eigen leven aan de spiegelbeelden van de mensen om hem heen. Een paar dat achterlangs hem liep vertelde hij, langs een paar pastelgroene stropdassen heen, over zijn herinneringen aan zijn jeugd, de zonnige dagen aan de pastelgroene zee, het felgele strand. Een geëtaleerde stereotoren verenigde de kleuter aan de hand van diens moeder op het terras aan de overkant van de gracht met zijn herinneringen aan zijn eerste dagen op kamers. Een olielamp deed in de ogen van de vrouw die naast hem stond koude winterdagen ontbranden, en het beeld van een ander, die ooit met hem de wederzijdse afhankelijkheid van ware vriendschap verkende.
 
Ernst draaide zich om, en even leek het alsof niet zijn leven, maar de levens van alle mensen die met hem op deze zonnige zaterdagmiddag de binnenstad - en misschien zichzelf - verkenden, bekeken en zich aan anderen lieten zien, beminden en zich lieten beminnen, aan zijn ogen voorbij flitsten. Wat zagen zij in zijn ogen? Welke associaties drongen zich aan hen op bij het zien van stropdassen, stereotorens en olielampen? Hadden zij misschien visioenen van lang vervlogen tijden uit hun eigen levenslijnen, torenhoge golven die een kinderlichaam naar het strand droegen, de eenzaamheid van een nieuwe stad verdringen met een gitaar en een kist vol cassettebandjes, het verzorgen van een vriendin die na het vuurspuwen op een kouder dan gemiddelde winternacht met een longontsteking op bed lag?
Ernst keek, en keek. En in alle ogen die de zijne ontmoetten in de etalages van de binnenstad zag hij hetzelfde: een eenzaam persoon die tijd verdeed met het zoeken naar herinneringen aan lang vervlogen sentimenten, terwijl die nog een heel leven voor zich had. Hoeveel mensen hadden hier gestaan?

Ernst viste zijn telefoon uit zijn jaszak en liep - de blik op oneindig - verder.
 
Lees meer...   (5 reacties)
Ik ben er ondertussen vrijwel zeker van dat het mengsel van vergruisd potloodslijpsel, printertoner, laxeermiddel en gecremeerde rattenkeutels dat men hier koffie noemt een poging is van iemand om iets te bereiken. Wat dat iets ook is, een feit blijft dat dit bedrijf als hier niet gauw wat aan wordt gedaan ten onder zal gaan aan leegloop, mede dankzij de spontane decompositie van de werknemers. Men moet concluderen dat degene die de automaat heeft besteld en laten installeren niet hier kan werken: ik heb nog geen van mijn collegae op opvallende wijze het apparaat zien mijden, wat men wel zou doen als men - net als ik - een vermoeden had van de samenstelling van hetgeen geschonken wordt.
 
De zon is met vakantie achter grijze wolken, en gezien de reikwijdte van de misdadigheid, de minachting voor menselijke waardigheid en menselijk leven, de waanzinnige moorddadigheid waarvan het schenken van het goedje dat hier als koffie wordt gedronken welhaast zeker het gevolg moet zijn kan ik niet anders concluderen dan dat ook deze absentie een deel is van het plan om ons - lichaam en ziel - te vernietigen.

Maar ik ben sterker dan deze crimineel. Ik heb rampen ervaren die in menig sensorium tot in de eeuwigheid als met een beitel gegrift zouden staan. Ik zal terugvechten, en ik zal overwinnen. En mijn wraak zal zoet zijn: wanneer ik erachter kom wie verantwoordelijk is voor deze wandaad zal ik, zal ik…

Nuja, laat ik allereerst nog maar een kopje kof pakken.

Lees meer...   (10 reacties)
“Roses are red, violets are blue, all of my base, are belong to you.”
Lees meer...   (5 reacties)

“Let's just say that there are a lot of body parts we take for granted.”

~ Jesus on Humans in the Future
bron: uncyclopedia.org
Lees meer...
Ik ben verzekerd bij Tony Mascarponi Verzekeringen ("We will take care of your problem. And his family. And his dog."). Pas dus op waar je parkeert.
Lees meer...   (20 reacties)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl