gralgrathor.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Kijk, een boot!
Staakt uw geraaskal, menswezen, en denk na over hetgeen u verbaal heeft uitgescheiden. Wilt u die open deur werkelijk intrappen? Schept u er plezier in te vragen naar de bekende weg? Laat uw blik mijn vinger volgen, en ziet daar in de verte, jawel, een boot.

€ 10
Klik hier op.
Klik vaak.
Ah, zucht, het jaarlijks terugkerende provisieprobleem...

Elk jaar weer maakt men wilde plannen voor het besteden van de kerstbonus, de provisie, de dertiende maand, noem eens wat. En elk jaar weer kijkt men enigszins beteuterd naar de schamele honderdjes die in de hand worden gedrukt. O, ondankbare hond die ik ben, ik mag een gegeven paard niet in de bek kijken, toch? Maar heb ik dan niet het hele jaar door keihard gewerkt voor die gunst?

Ach, alle kleine beetjes helpen, en vol goede moed toog ik naar de meubelboulevard, op zoek naar iets dat 1) betaalbaar is, 2) niet al te onooglijk. Gezien de beperkte omvang van mijn woonruimte en de beperkte omvang van mijn financiele reserves ben ik snel klaar met het indexeren van wat IKEA mij te bieden heeft - ja, zelfs de spaanplaat gedrochten die men daar als meubilair verkoopt kosten nog een arm en een been - en ga naar huis om nog eens tegen mijn lege muren en pasgelegde (laminaat, ok, ik ben een pauper) vloeren te kijken. Goed. Dressoirtje hier, tv-meubel daar, boekenkast ginder. P-de-b.

Maar eerst even een paar rekeningen betalen.
En kattenvoer kopen; 't arme beest moet ook eten tenslotte.
En goh, de familie is jarig, daar moet ik ook nog even langs.
En natuurlijk een pilsje met mijn vrienden, die ik door omstandigheden veel te weinig zie.
Ach jee, mijn bril sneuvelt, en de verzekering wil vast zo snel geen nieuwe financieren.
Mijn ene broek heeft na vijf jaar onafgebroken gedragen te zijn zijn beste tijd ook wel gehad, en ik besluit een nieuwe te kopen.

En dan nu: terug naar de meubelboulevard! Maar eerst eens kijken wat er met mijn financiele reserves is gebeurd.

Oeps.

Nuja, de kat is tenminste tevreden.
Lees meer...   (1 reactie)
Geheel gratis ende voor niets een middernachtelijke update.
 
Vorig jaar rond deze tijd - kan een maandje eerder of later zijn geweest, misschien zelfs een jaartje (tijd betekent niets meer als je dood bent) - liep ik door de straten van Berlijn te peinzen over een manier om aan voldoende geld te komen om een ticket naar Nederland te betalen en zo op tijd thuis te zijn om de uitvaart van mijn laatste grootouder mee te maken. Het weer was goed, het uitgaansleven briljant, en niets leek te duiden op het aanstaande eind van de wereld.
 
Ondertussen weten we natuurlijk allemaal beter. De temperaturen willen maar niet dalen, koolwaterstofgashoudende bodemlagen in de poolregio's beginnen te ontdooien en hun dodelijke lading toe te voegen aan de shit die de Mens reeds in de atmosfeer heeft weten te lozen, zo het proces van (te koop: appartement, 2 kamers, 1/2e woonlaag, geen centrale- of stads- maar) Globale Verwarming bespoedigend. Terroristen lopen rond met kernbommen, biologische wapens en straalvliegtuigen op zak. Goed, niet op zak, maar goed verstopt, onder een burqa of zo. Er is geen natuurramp of planetkiller voor nodig om iedereen de nodige closure te geven; de onwil van de gemiddelde mens om op het populaire jongere zusje van Femke te stemmen heeft ons lot bezegeld.
 
Mensen, het Einde van de Wereld, de Dag des Oordeels komt eraan, en zelfs Bob Sagett kan ons niet meer redden. Niet dat er ooit twijfel is geweest: al sinds mensenheugenis loopt men tegen beter weten in dingen te doen waarvan men weet dat men ze beter niet kan doen onder het motto na mij de zondvloed, en nu is het dan zover. De tijd van millieumaatregelen is voorbij: het is nu zwemmen of verzuipen. De NASA weet dit, en bereidt een enclave voor op de Maan, in de hoop dat het onvermijdelijke nog een jaar of 15 kan worden uitgesteld. VIP's all over the world doen verwoedde pogingen om een plaats op de laatste shuttle te bemachtigen.
 
U en ik weten natuurlijk beter: wij hebben onze schuilkelders al gegraven (mijn onderbuurman keek vreemd op toen hij me laatst in zijn woonkamer betrapte met mijn caterpillar en betonmolen) en hebben de Aldi ontdaan van enkele tonnen blikvoer en afbakcroissants. Onze harddisks puilen uit van de onbekeken afleveringen van 24 (Ja, die zag je niet komen, he Jack?) en de laatste vijf delen van Saw (een maagpomp is plezieriger, maar he, wat jij wil man, wat jij wil). Al lang geleden hadden we genoeg van alle groene-stroom-acties en hebben we onze afhankelijkheid van maandelijkse betalingen ingeruild voor betrouwbare pollonium-230 batterijen, dus dat het electriciteitsnet het Einde niet overleeft zit ons niet dwars.
 
Maar, vraag ik u, heeft u er wel aan gedacht wat het Einde van de Wereld zal doen voor uw pensioenvoorzieningen?  Nu is de tijd om aan nageslacht te gaan denken! Een paar van die koters in uw kelder zijn altijd handig om het land te bewerken op de dag dat u weer uit uw schuilkelders tevoorschijn gaat komen. Dus zet uit die computer, trek een fles feromonen open, en laat van u horen! (En wie niet horen wil...)
 
De clou? Geen idee, na de tweede alinea vergeten. 
Lees meer...   (19 reacties)

Carbon dating  

Een samenwerkingsverband van archeologische, scheikundige en sociologische wetenschapskringen dat zich bezighoudt met de relaties tussen koolstofatomen.  

Kom nader met norit.  

Date uw eigen kloon (ook wel: carbon copy dating)  

Geliefden die het romantisch haardvuur te dicht naderen.

 
Nu jullie.
Lees meer...   (2 reacties)

Sinds enige dagen nu is de TL-buis in mijn keuken stuk. Zo nu en dan flikkert het ding, maar echt licht komt er niet meer van af. Mijn kookkunsten zouden voor Linda en haar huisgenoten een ware lichtshow gevormd hebben, ware het niet dat het mij niet aanstaat in het donker met voedsel om te gaan. Omdat ook het lampje in mijn koelkast al enige jaren aan vervanging toe is heb ik op dit moment honger.

Kat en ik bezien deze situatie met enig argwanen. Zal er binnenkort weer licht zijn? Kunnen we de keuken weer in als de zomer komt? Wat doen we in de tussentijd?

Voor Kat is dit gemakkelijk; vooralsnog is de voorraad katten in de buurt redelijk op pijl gebleven, en ik weet zeker dat Kat nog ergens een paar reservekatten heeft begraven voor zwaardere tijden. Bovendien is daar het toenemend aantal buurmensen dat ramen open laat staan en voedsel niet achter slot en grendel doet. Ik wens hen mijn kat van harte toe.

Voor mij is het wat moeilijker; mijn rug is niet flexibel genoeg om de sprongen over daken en hekken mogelijk te maken die mij in staat zouden stellen deze ramen en keukens te bereiken. Ik heb daarom besloten terug te vallen op plan B. Plan B houdt in dat ik mijn voornemen om wegens geldgebrek te stoppen met roken moet uitstellen tot het weer wat langer licht is en er dus voedsel bereid kan worden. Mijn longen kunnen nog wel iets langer mee, denk ik.

Ik vind dat de maatschappij de schuldige is.

 
Lees meer...   (1 reactie)

Vrijdagmiddag – je kent dat; er vliegen apen, klokken en bureaustoelen door de lucht, het hoofd van de afdeling probeert over het tumult heen te schreeuwen dat er nog gewerkt moet worden, maar de gedachten van de werknemers zijn al bij het bier in de kantine dat ter afsluiting van weer een week loonslavernij zal vloeien.

 

Een Turkse collega van me gaat binnenkort drie weken naar Turkije; dienstplicht. Het schijnt dat Turken die in het buitenland wonen slechts drie weken lang in de Afrikaanse zon met Uzi’s hoeven te spelen. De jongen in kwestie straalt de agressie uit van een stukje flosdraad, en daarom ben ik zeer nieuwsgierig naar het fotografisch materiaal dat deze excursie zal produceren.

 

Toen zijn dienstplicht ter sprake kwam waren de geintjes over Turken en Marokkanen natuurlijk niet van de lucht. Mijn collega, verongelijkt dat zijn Turks bloed over één kam werd gesmeerd met Marokkaans, ging in de aanval – welja – door Marokko te verdedigen.

 

“Marokkanen hebben in de tweede wereldoorlog gevochten tegen de Duitsers, in Nederland,” zo stelde hij. Nu is mijn kennis van de Neerlandsche geschiedenis iets waarvan zelfs de meest vakbekwame historicus in mijn memoires geen bewijs zal kunnen vinden, dus stelde ik voor hierover meer informatie op te zoeken bij Google.nl.

 

“Zoek naar: ‘marokkanen vechten in nederland’,” stelde ik voor. Deze zoekopdracht werd prompt ingetikt door de behulpzame collega. De resultaten waren teleurstellend. “Misschien moet je er iets bij zetten over de Duitsers,” suggereerde mijn Turkse collega. Dit leverde betere resultaten op. Een aantal links werden geproduceerd die stof tot denken gaven.

 

Nu is mijn vraag de volgende: zou een gedegen inzicht in de geschiedenis van deze trotse natie geen betere en minder schadelijke grond zijn voor een saamhorigheidsgevoel onder Marokkanen dan het basisloze verzet tegen het indringen van buitenlandse normen en waarden in de eigen levenswijze? Kan men de rebellie van de jeugd verzachten, of tenminste een andere richting geven, door hem te leren over de geschiedenis van zijn volk? Is het niet beter om te weten wat men in het verleden bereikt heeft dan na te denken over de inhoudsloze concepten die jij door na te denken op het punt staat kwijt te raken?

 

Natuurlijk praat ik poep; we weten allemaal dat we de jeugd niets kunnen leren omdat ze niet luisteren, net zoals wij toen we zelf jong waren wisten dat we niets hoefden te leren omdat we alles al wisten.

 

That’s just the way things are. We zien wel weer, dus.

 
Lees meer...   (4 reacties)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl