gralgrathor.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Kijk, een boot!
Staakt uw geraaskal, menswezen, en denk na over hetgeen u verbaal heeft uitgescheiden. Wilt u die open deur werkelijk intrappen? Schept u er plezier in te vragen naar de bekende weg? Laat uw blik mijn vinger volgen, en ziet daar in de verte, jawel, een boot.

€ 10
Klik hier op.
Klik vaak.
Banaal

“Uw rijbewijs, alstublieft,” spreekt de agent geërgerd voor de zesde maal. Ik kijk hem enigszins bevreemd aan.

“U moet zich vergissen,” reageer ik. Deze dialoog is naar mijn beste weten reeds zestien logjes geleden tot zijn bepaald onbevredigende conclusie gekomen, en ik probeer de agent dit duidelijk te maken. Oom agent kijkt mij op zijn beurt verward aan.


“Was u niet de man van het bierflesje?” probeert hij.

“Wis en waarachtig, u bent het echt!” gil ik. De agent glimlacht plotseling zijn tanden bloot.

“Ik heb wat voor u,” insinueert hij, en loopt naar zijn bolide. Enkele minuten van zenuwslopende passieve intimidatie later keert hij terug met het subject van zijn queeste. Ik neem het lege bierflesje van hem aan, in verbijsterde dankbaarheid. Nog wat later bevinden de agent en ik ons op een terrasje dat enige kilometers verderop lag te wachten op bezoek dat dorstig genoeg is om het feit dat het deel uitmaakt van een Van der Valk-hotel te negeren. Ik bestel bier, en moet met enige walging een bord met kip, frieten en appelmoes aannemen.

“Verbaast u zich niet zo nu en dan over de banaliteit van dit alles?” vraagt de agent mij. Ik moet toegeven dat het vaak niet gemakkelijk is de humor in te zien van de manier waarop de gemiddelde mens tegenwoordig zelfs de meest triviale zaken volledig serieus aanpakt. Ik begin een anekdote over de buurvrouw en haar konijn.

“Nee, dat bedoel ik niet,” werpt de agent ertussen. “Ik had het over die vliegende schotels; hoevaak bent u ondertussen niet ontvoerd door het diagonaal opstijgende type?”

“Nooit,” moet ik toegeven. “Het is altijd het verticaal opstijgende type dat mij treft. Misschien een kwestie van selectieve waarneming.”

“Kijk, en dat bedoel ik nu met banaliteit. Niemand staat ooit stil bij wat diagonaal opstijgende vliegende schotels ons zouden kunnen brengen. Werelden van inspiratie kunnen voor ons open gaan als wij zelf open staan voor iets meer dan alleen de beweging der schotels en de voorgevels van diens bemannings- of lievergezegd, bevrouwingsleden.”

“Hier moet ik het met u oneens zijn,” werp ik tegen. “De liefde van mijn dromen, Linda, en ik zijn het er over eens dat de trivialiteit van het soort vliegende schotels waardoor men wordt ontvoerd in het niet valt bij de banaliteit van een aanklacht door het vakverbond der mysterieuze, tot de tanden bewapende ninja’s (VMTDTBN, in de volksmond veeëmteedeeteebeeën genoemd) wegens mishandeling.”

“Ga toch weg,” zegt de agent verbaast. Ik reken af en stap in mijn auto. Een tijdje later word ik plotseling overvallen door een onredelijke woede jegens kinderen, kroketten, pensioenplatformen, postzegels en prijsuitrijkingen.

(wordt vervolgd)

Reacties

Tjimkje Prins op 21-03-2006 09:12
held! :D
Xixulon Gralgrathor op 21-03-2006 11:31
Bana? Banawat? Bana-an? Ey, op, wha's goin' on, dude? 
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl